Laatste week juni

Zondagavond 21u, eindelijk thuis! We hebben een zeer drukke laatste week van het schooljaar achter de rug. Zo waren er de examens van de kinderen natuurlijk tot en met vrijdag nog die topprioriteit waren, de resultaten hiervan zullen we later deze week te weten komen:-)

Woensdag speelde Nathan samen met Wout de 1/2 finale van de VTV interclub jongens 12 reeks 3. Plaats van afspraak was WDP in Muizen. Nathan was aangenaam verrast dat een van de 2 tegenstanders de keeper van de U12 bij KV Mechelen bleek te zijn. Wout zou deze jongen partij moeten geven. Onze mannen konden tegelijkertijd aan hun wedstrijd beginnen en het was van meet af aan duidelijk dat Wout’s tegenstander een zeer begenadigd tennisser is. Terwijl Wout het niet makkelijk had, won Nathan zijn eerste set heel makkelijk met 6-0. In de loop van de 2e set verloor hij een beetje zijn concentratie en spendeerde meer aandacht aan de moeilijke match naast hem dan aan zijn eigen wedstrijd – hij verloor die 2e set dan ook met 2-6 cijfers. Ondertussen had Wout zijn wedstrijd verloren, ondanks zeer goed tennis en knap weerwerk – de tegenstander was gewoon te goed. Dit legde onnoemelijk veel druk op Nathan zijn schouders en hij kreeg die maar niet gekanaliseerd. Bij 2-2 in de 3e en beslissende set had hij een serieuze dip – na de nodige peptalk van coach Danny en mama leek hij toch een klik gemaakt te hebben en won de volgende 4 spelletjes op rij, met matchwinst tot gevolg. Voorlopige tussenstand TC Bornem 1 – WDP 1. Alles zou dus afhangen van de dubbelmatch. Tot onze grote verbazing werden onze jongens niet weggespeeld, maar om de een of andere reden geloofden ze er zelf niet in. Bij 2-1 stand zowel in de 1e als 2e set leken ze er de brui aan te geven, resultaat een finaleplaats voor de jongens van WDP. We hebben achteraf nog een gezellige babbel gehad in de kantine! We gaan komende woensdagen niet weten wat gedaan met onze tijd!

Donderdag was er de schoolreis waarvan ik als aandenken een berg zand heb gekregen in de berging! Vrijdag de allerlaatste proeven, oef!

Zaterdag stond het PK op het programma voor Léonie. Dit werd dit keer gehouden in Lier. De rit hiernaartoe was best stresserend te noemen – een omleiding in 1 dorp stuurde ons eigenlijk naar wegenwerken in het aanpalende dorp, met een andere omleiding tot gevolg! Enfin, we waren op tijd, hebben Léonie aangemeld en na Maaike opgezocht te hebben, was het bijna tijd voor de meisjes om aan de opwarming te beginnen. Zoals verwacht was het een spannende wedstrijd die beslecht ging worden tussen Léonie en Laura. Léonie hield er een stevig tempo op na en na 600 meter was het duidelijk dat Léonie en Laura onderling gingen moeten beslechten wie deze keer met het felbegeerde schilde naar huis kon gaan. Op 300 meter van de aankomst zette Laura al een eerste versnelling in, Léonie pikte aan. Op 200 meter van de meet liepen ze nog steeds knal tegen mekaar aan, op 100 meter zagen we Laura een gat slaan. Zeer mooie en verdiende overwinning voor Laura, zij had de beste taktiek en snelste benen in huis! En hoewel Léonie Laura de overwinning meer dan gunt, was ze toch enorm teleurgesteld.

Na lekker eten en een nachtje slapen bij Moeke en Granpi kon Léonie deze ochtend de wedstrijd al terug relativeren. We hebben ondertussen al een nieuw doel voor ogen, waar we hopelijk volgende week meer over kunnen schrijven!

Na een zeer leuke dag in het Meetjesland zijn we bij thuiskomst vanavond nog even gaan uitwaaien per fiets richting Sint-Amands, waar we gaan supporteren zijn voor Wout. En nu iedereen gedoucht en moe klaar voor een nieuwe week.

03′.16″.35

Nog twee weken te gaan voor het provinciaal kampioenschap atletiek te Lier, dus het moment om eens te kijken hoe het gesteld was met de fysieke conditie van Léonie. De plaats van afspraak was ditmaal de atletiekmeeting van Oordegem. Snelle piste met normaliter snelle deelnemers. Vorig jaar werd de strijd om de eerste plaats nog uitgevochten tussen Femke, Léonie en Victoria dus we hoopten terug op een sterke tegenstand als laatste test voor het PK. Aangekomen in Oordegem bleek echter niemand van de protagonisten van vorig jaar aanwezig te zijn. Léonie zou dus zelf de wedstrijd moeten maken indien ze een goede tijd wilde neerzetten. Ondanks een sterke tegenwind liep Léonie een superwedstrijd met een supertijd tot gevolg. Ploegmaatje Maaike werd mooi tweede. Zo stonden er dus twee SPBO-meisjes op het podium. Jammer dat Jana er niet bij was anders had het podium wellicht helemaal blauw gekleurd.

Einde seizoen U11 YRKV

Eind maand mei, eind van de voetbaltornooien en einde van het voetbalseizoen… Het is een spannende maand geworden waarbij we terecht trots mogen zijn op de U11 van Kv Mechelen. In elk tornooi hebben onze jongens tot het einde meegestreden voor de prijzen en dat tegen toch wel de betere nationale en internationale clubs. Een kort overzichtje.. Van de vijf tornooien die ze gespeeld hebben, hebben ze altijd minstens de halve finales gespeeld (met uitzondering van het tornooi in Soest-Utrecht).

In het Nationaal Tornooi in Bierbeek (met o.a. RSCA, LIERSE, GBA, AA Gent, CS Brugge,…) hebben onze jongens de finale gespeeld en verloren tegen GBA (fyi, RSCA eindigde pas 7e). Onze jongens werden dus tweede. In het tornooi te Nijmegen (met o.a. Feyenoord, Ajax, NEC, Vitesse, ADO Den Haag,…) speelden en verloren we de halve finale tegen Shalke 04 dat later het tornooi won. KV eindigde derde. Het tornooi van St Niklaas werd makkelijk gewonnen. Finale gewonnen met 2-1 van Lommel United. In Soest (met Buroussia Dortmund, Club Brugge, RC Genk, Feyenoord, Ajax, Sparta R’dam,…) eindigden we 5de doordat we pas tweede waren geworden in onze poule (met Dortmund, de latere eindwinnaar) maar wel alle wedstrijden in de herkansingen gewonnen hadden (2x gewonnen tegen RC Genk). Tenslotte afgelopen weekend in het tornooi van Venlo (met oa PSV, RC Genk, Sparta R’dam, Ajax, Antwerp FC, VV Venlo,…) hebben we in de halve finale gelijkgespeeld tegen PSV. De penalty’s hebben ons uiteindelijk de das omgedaan waardoor we om de derde en de vierde plaats moesten spelen. Onze jongens werden uiteindelijk vierde.

Knappe afsluiter van een mooi seizoen. Volgend seizoen belooft in ieder geval veel goeds met de nieuwe spelers die erbij gekomen zijn!

Laatste competitiewedstrijden U11 KV

Deze week en vorige week stonden de op twee na laatste competitiewedstrijden op het programma. Vorige week gingen we op bezoek bij Standard Luik. Op het indrukwekkende oefencomplex Louis Dreyfus speelden onze jongens een wedstrijd met twee gezichten. De eerste helft lagen we duidelijk onder, de tweede helft waren we duidelijker veel scherper en zetten we Standard vaak onder druk. Nathan speelde hier trouwens – de tweede helft – één van z’n beste partijen van het jaar. Centraal in de verdediging, coachte hij z’n medemakkers, ruimde alle gevaar vakkundig op en probeerde hij altijd voetballende oplossingen te zoeken. Eindstand was: 3-2. Nipt verloren dus.

Afgelopen weekend stond er opnieuw een wedstrijd buitenhuis op het programma. Ditmaal gingen de busjes richting St. Truiden. Deze wedstrijd werd letterlijk kapot gefloten door een zeer partijdige scheidsrechter. Jammer dat er op dit niveau zo’n scheidsrechters worden ingezet. Ondanks het feit dat onze jongens het eigenlijk moesten opnemen tegen 12 man (11 + de scheidsrechter) werd er bijna op 1 helft gespeeld; Die van de tegenstander. De overwinning was dus een logisch gevolgd; 1-2.

Met nog twee wedstrijden te gaan (Cercle en Anderlecht) tellen onze jongens toch al 40 punten wat gezien het verloop van het seizoen (vertrek van Francis en Nizar in het tussenseizoen; Laurent die doorgeschoven werd naar U12, de vele gekwetsen,…) toch al een fantastisch resultaat is.

einde krokusvakantie

Dit weekend was het einde van de krokusvakantie en het beloofde voor ons weer een zeer sportief weekend te worden. Nathan had vrijdagavond nog de 1/4 finale van het tennistornooi in Wetteren gewonnen en moest bijgevolg zaterdag de 1/2 finale spelen. Dit stond niet in onze planning, want wij hadden enkele weken geleden al een hotelletje geboekt in Oostende zodat we daar samen met Léonie rustig het BK konden voorbereiden. We zijn flexibel, dus geen probleem….

Zaterdagochtend is papa met Nathan naar KV Mechelen gereden, terwijl de meisjes alles inpakten. In Mechelen moest Nathan samen met zijn makkers van de U11 Kortrijk partij geven. De eerste helft was zeer goed, de kakkers gingen de rust in met een 4-0 voorsprong, mede dankzij puik werk van Bryan en Neil die van de U10 overgekomen waren om versterking te bieden. De 2e helft was een pak minder goed – ze dachten wellicht dat de wedstrijd al gespeeld was – volgens papa. Eindstand 4-2.

Op de middag zijn Léonie en mama al naar Oostende gereden. Voor papa en Nathan hadden we een aparte valies gepakt. Indien Nathan zou verliezen in de 1/2 finale kwamen onze mannen nog door naar Oostende, bij winst zouden zij terug naar huis rijden want dan zou de finale zondagochtend beslecht worden.

Vlot in Oostende aangekomen, parking vinden ging iets minder vlot. Vlug alles afgezet in het hotel en richting parcours gereden waar de rest van de bende al aan het wachten was. Er was best al veel volk zaterdag – we waren duidelijk niet de enigen die het parcours rustig wilden verkennen. Nadat iedereen wist wat hem te doen stond, zijn we er nog ene gaan pakken voor de verjaardag van Geert. Het was heel gezellig. Om 18.30 had ik met mijn dochter een tafeltje gereserveerd bij de Italiaan en tot onze grote vreugde kwamen ook de Vermeirekens erbij en een half uurke daarna de De Cockskes. We hebben zeer lekker gegeten – ik denk dat we al weten waar we volgend jaar gaan eten!

Ondertussen was Nathan in Wetteren aan zijn 1/2 finale begonnen. De eerste set verloor hij met 6-4. Rust bewaren was het belangrijkste nu, dat is natuurlijk niet makkelijk…. Ook de 2e set moest Nathan het onderspit delven met 6-4. Volgens papa een mooie wedstrijd tegen de toch 1 jaar oudere tegenstander. Mooie rallies, knap volley-spel, er werd om elk punt gevochten, echter Nathan z’n opslag kwam niet altijd goed door. Het goede nieuws was echter dat onze jongens niet met hun valies terug naar Oppuurs moesten maar konden doorrijden naar Oostende.

Vanochtend was Léonie zeer vroeg wakker. Ze had niet goed geslapen, te veel gezweet, vanalles….. Ook ontbijten ging niet zo vlot als anders. Gelukkig liep alles mooi vlot in elkaar over en konden de zenuwen niet te groot worden. Al bij het parkeren zagen we de familie Van Lent die een paar auto’s voor ons geparkeerd stonden. Samen zijn we de tent van SPBO gaan opzoeken. Na aankomst van Maaike konden de jongste meisjes samen opwarmen onder de kundige leiding van Jonas. Nadat Jana naar de startgrid vertrokken was, deed Jonas nog de laatste spurtjes met Maaike en Léonie om hen enkele minuten later ook door te geven. Aangezien er enorm veel deelnemers zijn (108) in de reeks van Léonie, is het drummen geblazen in de startbox. Het moest allemaal heel snel gaan en ik kon bijgevolg zeer snel een goed plaatsje gaan uitzoeken voor de wedstrijd, nog voor Jana vertrokken was. Samen met Nathan besloten we ons onderaan het eerste bergje te zetten (komt kort na de start) zodat we vandaaruit makkelijk de aankomst konden bereiken. Kort na het startschot van de eerste reeks pupillen zagen we al zeer vlug Femke Verschoren de berg komen afstormen in een groepje van 4, ook Jana zat goed vooraan. Enkele minuutjes later hoorden we de speaker omroepen dat Femke 2e geworden was – geweldige prestatie. Jana is 14e geëindigd, dat is een zeer mooi resultaat.

Hierna was het de minuten aftellen tot het startschot van de reeks van Léonie en Maaike werd gegeven. Knal!!! We konden hen binnen de kortste keren bovenaan de berg zien verschijnen nu. En daar was Léonie goed mee in het voorste groepje. Op Maaike was het even wachten – zij zat volledig ingesloten in een 2e groep – dat zou moeilijk worden. Nathan en ik zijn dan als gekken beginnen lopen richting aankomstlijn, zoals zovele anderen, met 1 oog steeds gericht op de laatste berg. Hier zagen we Léonie in 2e positie lopen in een afgescheiden groepje van 3. Een podiumplaats behoorde dus tot de mogelijkheden. Na mijn spurtje en dit te zien kan ik jullie vertellen dat je hart serieus tekeer gaat. Uiteindelijk zag ik Léonie nog een eindspurt inzetten, over Femke gaan en Femke opgeven. Niet te geloven! Léonie is Belgisch Kampioen veldlopen. Ze kon het zelf niet goed geloven, was stikkapot. Wat een mooie afsluiter van een mooi winterseizoen! Maaike kwam uiteindelijk als 44e over de meet en was een beetje teleurgesteld, maar toch blij voor Léonie. De proficiatjes vlogen in het rond en Léonie was er een beetje van onder de indruk allemaal. Ze wilde eigenlijk liefst effe gaan zitten in de tent.

Na de spikes te hebben omgewisseld voor de loopschoenen waren we op tijd om Danaë te gaan aanmoedigen. Ook zij liep een dijk van een wedstrijd en werd knap 21e! Een half uurtje later was Lissa aan de beurt. Deze keer merkten we ook bij Geert de nodige stress. Ook Lissa liep een superknappe wedstrijd en werd 3e. Zoals gewoonlijk is zij zeer diep gegaan en had effe tijd nodig om te bekomen na de wedstrijd, ze miste bijna de uitreiking van de medailles!

Na thuiskomst was het voor ons weer back to normal. Was sorteren, badje nemen. Tot onze grote verrassing arriveerde er echter plots een delegatie voor de deur die stiekem de deur wilden komen versieren (moeke, tante Lutgarde, Isabelle en Casper), helaas pindakaas, we waren al thuis. We hebben de affiche binnen opgehangen samen met de ballonnen, zo blijft Léonie nog een tijdje genieten.

In Oostende nog was Léonie enorm gefrustreerd dat zij geen bloemen gekregen had op het podium (vanaf miniemen wel), want ze had die graag aan de trainer gegeven. Bij deze gaan we dus met bloemen gooien. Naar Geert voor de goede opvolging, voor het voeten-op-de-grond-houden, voor het nooit forceren van de kinderen, voor het beantwoorden van onze ontelbare vragen. Naar Alain en Danny, voor de leuke woensdagtrainingen. Naar Moeke en Oma voor het lekkere eten. Naar Granpi voor het taxiwerk. Naar Nathan voor het pesten, dat werkt motiverend ….. Naar Maaike, Danaë, Lissa, Jana en Jonas, de beste trainingsmaatjes. Naar alle andere supporters, voor de vele aanmoedigingen, sms-jes en wensen. Iedereen bedankt.

U11 Sporting Lokeren – KV Mechelen: 0-2

Zaterdag stond er weer een belangrijke voetbalafspraak op het programma. Nathan moest met z’n makkers – of is het kakkers? – tegen de ex ploegmaats van Lokeren. We keken allemaal uit naar het weerzien met de oude bekenden; Spelers en ouders. Bij de aankomst botste ik al meteen op trainer Ivo (Nathan’s leraar van vorig jaar) die ik succes wenste voor de wedstrijd. In de cafetaria was het plezant om te horen dat alles goed ging met Tuncay en Murat (U12), onze vroegere carpool-buddies. Het was leuk om nog eens iedereen terug te zien en bij te praten. Uiteraard was er ook nog de wedstrijd. We waren blij te vernemen dat Mauro de match zou meespelen want begin vorige week zag dit er niet zo goed uit omwille van de blessure die hij had opgelopen op training.

We waren benieuwd om te zien hoe onze jongens het zouden doen na toch wel enkele mindere prestaties tijdens de afgelopen weken.
De wedstrijd zat tijdens de eerste helft redelijk op slot. Kv Mechelen domineerde wel – ik schat dat Kv een speloverwicht had van 60% vs 40% voor Lokeren – maar het was toch opletten geblazen voor de scherpe counters van Lokeren, met een sterk spelende Niels. We gingen rusten bij een 0-0 stand. Sporting Lokeren kwam gemotiveerd uit de kleedkamer en trok in het begin van de tweede helft het laken naar zich toe. Er werd nu meer op de helft van KV gespeeld en Nathan, Vincent, Kjelle en Andreas moesten vol aan de bak tegen de aanvalsgolven van Niels en Brent. Ondanks de druk bleven onze jongens voetballend uitverdedigen waardoor we na 10 minuten het spel terug naar ons toetrokken. Toevallig ook het moment dat Niels even op de bank ging uitrusten. Het spel verplaatste zich nu naar het middenveld alwaar Thomas, Laurent en Lars de wet dicteerden en via de flanken Reddan en Enis lanceerden. Na enkele minuten resulteerde dit in een doelpunt. Knappe hoekschop getrapt door Lars, perfect op het hoofd geschilderd van Laurent; 0-1. Enkele minuten later mochten we alweer juichen; Knappe steekpas van Laurent naar Enis die in de diepte dook en mooi langszij Louis schoot; 0-2! Wedstrijd gespeeld.

S’middags zijn we nog gezellig iets gaan eten met de De Voskes en hebben we tijdens de namiddag nog even nagepraat over de match en andere zaken. Het was een geslaagde dag! Veronique, bedankt trouwens voor de leuke foto’s van de match!

veldloop Lebbeke

Vandaag stond voor Léonie de laatste veldloop van het seizoen op het programma voor het BK. Voor een keer moesten we niet te ver rijden want Lebbeke was de plaats van afspraak.

Aangezien mama en papa gisterenavond weg moesten, hebben de kinderen de nacht bij Moeke en Granpi doorgebracht. Toen ze in de loop van de voormiddag thuiskwamen zag het er niet veelbelovend uit. Léonie kloeg van maagpijn, had slecht geslapen, ze voelde zich een beetje slap, …….. We waren er niet gerust in.

Bij het zien van haar vriendinnetjes echter fleurde ze al helemaal op. Bij het verkennen van het parcours merkten we dat er een kleine verandering was ten opzichte van vorige jaren, een dijk van een heuvel middenin het parcours. Léonie heeft zich samen met Maaike opgewarmd en is samen met haar en papa naar de start gegaan. Ik ben samen met Nathan in het andere deel van het parcours gebleven. Van hieruit zagen wij Jana bij de 1e jaarspupillen zeer mooi 3e worden. Kort daarna weerklonk het startschot voor de wedstrijd van de 2e jaarspupillen en zagen Nathan en ik Léonie uit de bocht komen in een groepje van 4. Tijdens het lopen van de lussen merkte ik dat Léonie zich inhield, ze remde echt af, richting heuveltje dan besliste ze dan toch maar door te gaan. Vanaf dat moment vielen de achtervolgers een voor een af. Léonie won zeer overtuigend. Het moet wel gezegd worden dat de échte concurrente vandaag niet aanwezig was. Maaike werd knap 7e maar was desondanks teleurgesteld. Een paar wedstrijden later was Danaë aan de beurt en de exacte eindstand weten we niet, maar ze eindigde ook zeer mooi rond de 10e plaats. Aangezien we nog veel te doen hadden thuis zijn we na het uitlopen onmiddellijk vertrokken en hebben we Lissa niet meer zien lopen. Ook de uitslagen zijn momenteel nog niet gepubliceerd, dus we weten niet hoe ze het er vanaf heeft gebracht.

Binnen 2 weken staat het BK in Oostende op het programma – iedereen duimen dat al onze atleetjes in goede gezondheid blijven!