Na de vele vragen waarom er geen blogberichtjes meer kwamen, heb ik besloten ondanks een superdrukke agenda en een chronisch gebrek aan tijd als gevolg daarvan toch een inspanning te doen en regelmatig terug een berichtje te schrijven.
Voor de bekende en ons onbekende lezers wil ik toch nog even meegeven dat deze blog enkel en alleen als bedoeling heeft familie en vrienden, maw mensen die het goed voorhebben met ons een beetje op de hoogte te houden van ons reilen en zeilen. Als iemand zich stoort aan het positivisme in de boodschappen, heb ik een goeie raad, stop gewoon met lezen. Voor degenen die graag hun negatieve gevoelens delen, reageer dan niet onbekend maar heb op zijn minst het lef om openlijk voor je mening uit te komen. Wees gerust, wij zullen dit ook doen, we proberen dit echter wel steeds op een respectvolle, positieve manier te doen.
Het PK lijkt mij de ideale manier om terug in de virtuele pen te kruipen. Zondagochtend ben ik na een kort nachtje vroeg opgestaan en met Léonie afgezakt naar Booischot. Nathan en papa lagen nog in hun bedje, die hadden zaterdag een groot deel van ons Belgenland gezien. Nathan had zaterdagochtend samen met zijn ploegmakkers van KV Mechelen hun leeftijdsgenoten in Charleroi van partij gediend. De jongens hebben verloren met zware 6-1 cijfers, veel partij was er volgens papa niet aan. Er kan weer gewerkt worden naar beter. Dezelfde avond zijn onze mannen naar Middelkerke gebold waar Nathan moest aantreden in de 1/8ste finales van een tennistornooi. Nathan heeft zijn eerste wedstrijd gewonnen. De 6-1 6-0 setstanden geven niet echt weer dat het best een spannende match was. Gevolg was een volgende wedstrijd tegen trainingsmakker Wout en laat in bed.
Dus de meisjes hebben er een gezellig ritje naar Booischot van gemaakt. Daar aangekomen zijn we het parcours gaan verkennen met Danaë en Maaike en merkten we dat het er op sommige plaatsen echt heel vettig (van de modder) bijlag. Net op tijd rond om aan de opwarming te beginnen. Op zich wel goed, want dat gaf geen tijd om zenuwachtig te worden. Léonie had ondertussen Morgan, Femke en Laura ook al dag gezegd. Dan was het tijd om naar de smallle startgrid te gaan. Léonie was redelijk rustig, ik vond alleen dat ze nogal weggeduwd stond tussen die vele meisjes aan de startlijn en was bang dat ze zou vallen bij de start. Over het verloop van de wedstrijd kan ik niet echt veel zeggen. De zenuwen maakten dat ik vrij immobiel was, ik ben dus aan de aankomst blijven staan en heb haar weliswaar zien passeren. Wat ik zag was geruststellend. Léonie liep heel vlot en het was duidelijk dat zij zich momenteel goed in haar vel voelt. Ze kwam als eerste uit de laatste bocht met Laura, de enige die echt voor gevaar zou kunnen zorgen, zette nog een versnelling in en won uiteindelijk vrij vlot. Waar de crosstrofee voor ons dit seizoen niet echt een doel was heeft Léonie die vrij vlot gewonnen. 6 wedstrijden gelopen in de provincie Antwerpen en op alle 6 de maximum punten mee naar huis genomen.
Ik wil nog even meegeven dat Jana Van Lent zeer knap 4e werd in haar reeks, dat Maaike een superverdiende 6e plaats in de wacht sleepte (hierdoor hebben de pupillen meisjes de ploegbeker in de wacht gesleept voor SPBO) – de familie Vermeiren gaat binnenkort ook een speciale kapstok voor medailles moeten gaan aankopen denk ik -, Danaë werd spijtig genoeg geveld door zenuwen bij de start, maar kwam uiteindelijk toch knap als 15e over de streep – als dat geen bewijs is dat ze het wel kan -, Lissa werd zeer knap 1e en Jonas moest spijtig genoeg kort voor de streep opgeven wegens krampen. Ik denk dat trainer Geert en de woensdag ad-interimtrainers terecht heel fier kunnen zijn op dit groepje atleten. Deze zeer mooie resultaten in combinatie met enkel reacties uit het SPBO front die nogmaals een bevestiging gaven van hun kleingeestigheid zijn voor ons de geruststelling dat we aan het begin van het winterseizoen de juiste keuzes gemaakt hebben met betrekking tot de trainingen voor onze kinderen. Wat de toekomst brengt zien we nog wel.
Het looptopje is ondertussen gewassen, nu moeten we enkel nog bij de Moeke langsgaan om het felbegeerde schildje deftig aan te laten naaien, waarschijnlijk onder hetgene dat Léonie vorige zomer won op de 1000 meter piste.
Zondagavond zijn we met zijn allen richting tennisclub in Bornem gereden om de 1/4 finale van Nathan en Wout te gaan bekijken. We hebben een zeer mooie wedstrijd gezien, zeker de eerste set. Nathan heeft uiteindelijk het pleit in zijn voordeel beslecht en met 6-4 6-2 gewonnen. Komende zondag moet hij in Middelkerke de 1/2 finale spelen.