Mama’s opinie – stand van zaken midden Paasvakantie

De eerste week van de Paasvakantie zit er al op voor onze rakkers. Mam en pap moesten werken en oma en bompa en moeke en granpi werden ingeschakeld. Vrijdagochtend was dan het moment aangebroken waarop Léonie al enkele weken zat te wachten. Ze kon vertrekken op Sparta-weekend naar Blankenberge! Met de boodschap dat we haar gingen missen maar dat we het heel fijn voor haar vonden dat ze veel plezier ging maken, stapte ze lachend met haar vrienden en vriendinnen de trein op. In de late namiddag kregen we het onverwachte bericht dat er voor Nathan die avond geen training ging zijn. We hebben niet lang getwijfeld, vlug gegeten en onze fiets opgesprongen! Enkele tussenspurtjes gedaan om te zien wie van ons de beste fietser is, …. het resultaat laat naar zich raden! Zaterdagochtend zijn mijn 2 mannen al vroeg de tuin ingedoken om de haag die weg moet al een stuk te kortwieken. Echt mannenwerk! ‘s Avonds lekker iets gaan eten bij een goed glaasje wijn en toch even aan Léonie gedacht – wat zou zij nu aan het doen zijn? Dan op tijd naar bed want voor Nathan stond de laatste wedstrijd van de competitie op het programma – het verslagje hiervan kunnen jullie hieronder lezen. Ik ben deze ochtend naar de interclub-infovergadering geweest in Bornem, zodat we weten wat ons de komende weken (en vooral Nathan dan) te wachten staat. Verder deze namiddag alle strijk gedaan zodat ik dit vakantieweekje vrij van zorgen kan starten. Om 5 uur zijn we richting station van Bornem gereden want daar zou Léonie toekomen. Zeer moe maar voldaan stapten ze van de trein. De groep had ook nog een dansje ingestudeerd wat door alle ouders enorm gesmaakt werd. Eens in Oppuurs, eten gemaakt, valies leeggemaakt, de machine weer in gang gezet en Léonie een goed bad laten nemen. Ze is hier ondertussen naast mij komen zitten. Ik denk dat ze lekker zal slapen in haar eigen bedje vannacht!

Léonie meter van Aurelize!

Net toen we bezig waren een einde te breien aan onze zondag kregen we het bericht dat het metekindje van Léonie geboren was. Nathan is nog nooit zo vlug uit bad geweest en Eric heeft zich ook in een recordtempo gewassen.

Bijgevoegd zien jullie de nieuwste spruit in de familie

Aurelize

3,169 kg – 49 cm
7 maart 2010
fiere meter: Léonie

Mama’s opinie – Léonie loopt cross in Borsbeek – doet ze het of doet ze het niet?

Vanochtend iedereen vroeg uit de veren want Nathan moest op tijd in Lokeren zijn om de bus richting Zulte-Waregem te nemen. Samen met papa zat hij al voor 8 uur in de auto richting Lokeren.

Léonie was ook al vroeg uit bed, zij is zowieso een vroege vogel, maar ik vermoed dat de zenuwen ook een beetje meespeelden. Vandaag was voor Léonie de laatste mogelijkheid om nog 10 punten te pakken voor de crosstrofee van de provincie Antwerpen.

Trainer Geert had de plannen voor Jonas gewijzigd en was met gans de familie ook present in Borsbeek. Maaike en Danny daagden ook op op het parcours dus supporters genoeg! Ik weet niet wie zenuwachtiger was, Léonie of ik. Na een goede start vormde zich al snel een groepje van 4 met daarin Léonie, Maaike, Fien en Maud. Léonie kon het koptrekken niet laten, was dit nu wel slim of niet? Als Léonie zich goed voelt, vergeet ze haar hersenen wel eens te laten werken! Uit pure zenuwachtigheid heb ik Eric dan maar gebeld en hem live verslag gedaan van de laatste 500 meter. Ze heeft gewonnen!!! Dit wil dus zeggen dat Léonie samen met Laura Schadron de crosstrofee van de provincie Antwerpen wint in de categorie pupillen °2000. Dit is naar mijn mening een mooie en verdiende afsluiter van een bij momenten toch wel spannend cross-seizoen. Binnenkort kunnen de meisjes het nog eens opnemen tegen mekaar in Oostende tijdens het Belgisch Kampioenschap. Dit is de eerste keer dat zij het BK individueel lopen, dus we gaan wel zien waar ze eindigen.

Nu moeten we wel nog effe terug naar de cross in Borsbeek, want Léonie kwam dan wel als eerst over de meet, maar waar was Maaike? Die was in een spannende eindspurt verwikkeld met Maud. Maaike moest nipt de duimen leggen en eindigde 4e. De meest ondankbare plaats. Vooral omdat we vermoeden dat ze graag een medaille had gewonnen om aan haar papa te geven die morgen jarig is. Toch heeft zij een zeer knappe wedstrijd gelopen.

Dan was Jonas aan de beurt. Ga maar naar huis, ik wil geen supporters, etc. etc. – dat is wat Jonas zei. Maaike en Léonie deden hun eigen koppige goesting en bleven toch supporteren. En maar goed ook – Jonas eindigde knap 3e!

Nu toch nog even terug naar die crosstrofee. Dit was samen met een podiumplaats op het PK een van de winterdoelstellingen van Léonie. Het PK is om welbekende redenen niks geworden, maar de crosstrofee is toch een beloning voor een gans seizoen hard werk. Als mama weet ik hoe hard Léonie hiervoor gewerkt heeft, maar zij had dit niet gekund zonder de hulp, coaching en motivatie van trainer Geert. Zij had dit ook niet gekund zonder het lekker eten van Moeke op de dagen dat mama en papa later werken. Zij had dit ook niet gekund zonder Tati, nonkel Eddy en Michelle, die haar iedere woensdag naar training brengen. Zij had dit niet gekund zonder haar vrienden “de zaterdagatleten” die haar telkens weer steunden een aanmoedigden. Een dikke mersie aan iedereen!

En nu gaan we frietjes eten, de kampioen heeft mogen kiezen!